Wat een feest!

 
-13 oktober 2019-
Wat een feest om te ontvangen te worden door zoveel zielen die ik tijdens mijn tijd op aarde zal ontmoeten!
En wat een blijdschap toonden zij toen ik besloot om de stap richting een ‘aards leven’ te maken….. 
 
Het was voorafgaand geen gemakkelijke weg geweest; het leek op een parcours waarin je in een rodelbaanbakje zit en allerlei hobbels en bobbels overging die van te voren wel erg steil oogden. Met op het einde van het parcours een open tunnel (dus geen wanden) die onder water door ging….en die voelde wel heel erg eng.  Ik twijfelde of ik hier doorheen wilde gaan.  En ik zag dat ik niet de enige was die haperde….
 
Er waren daar twee opties: Een open tunnel én een tunnel met wanden, die beiden compleet gevuld waren met water. Ik diende sowieso zelf mijn ogen en mond dicht te houden en door de weerstand van het water heen zien te komen. Bij de open tunnel zou ik minder ‘afgesloten’ zijn, maar ook meer de paradox van deze bizarre tunnel ervaren: Want waarom jezelf door een open constructie heen wurmen, terwijl je je in hetzelfde water bevond?
 
De met wanden beklede tunnel voelde nog enger…dan zou ik dus helemaal niet meer in contact staan met het water om mij heen? Dan zou het water in de tunnel voelen als ‘de enige beleving van waarheid’….. dat was wel een heel klein volume.  
Ik koos daarom voor de open tunnel en na veel geploeter waarin ik mijn logge lijf probeerde door een hele kleine opening te krijgen, was daar opeens een blijde, onverwachte wending: Er bleek een gigantische man in de tunnel aanwezig die op een of andere manier in die kleine ruimte paste en iedereen een flinke zet gaf. Ik hoefde dus helemaal niet alleen en op eigen kracht hier doorheen!
 
En toen ik onderaan eruit ‘floepte’ stond ik in een kamer waarin een luid gejuich en applaus klonk. Ik zag blijde gezichten; ik herkende mijn hartsvriendin tijdens mijn lagere school, mijn collega op mijn huidige werk. Toen ik om me heen keek zag ik mensen die ik alreeds heb ontmoet in mijn leven en (nog) onbekende gezichten door elkaar heen staan. En allemaal waren ze extatisch over mijn aankomst. Over onze gezamenlijke en gedeelde keuze om dit avontuur met elkaar aan te gaan.
En dat we elkaar gaan ontmoeten op de reis die ‘leven op aarde’ heet.
 
Wat een feest om te weten dat we dat -als een stel blije kinderen- met elkaar hebben besloten te doen! Dankjulliewel.

Bouwen aan een heilig fundament?

-29 september 2019-
Vanmorgen bij het ontwaken, besefte ik me dat ik eeuwenoude stenen in mijn handen had gehad gedurende mijn droomtijd: Ik was heel nauwkeurig bezig om een heilig fundament te bouwen onder het toeziend oog van liefdevolle 'bewustzijnen'.
Niet zomaar een paar willekeurige stenen, maar met heel specifieke vormen. Ze bleken als een soort 'Tetrisspelletje' op een bepaalde volgorde in elkaar te passen.
En terwijl ik op mijn knieën zat en de stenen bekeek en aan het puzzelen was hoe ik ze in de juiste volgorde zou plaatsen, zag ik dat elke steen zijn eigen, unieke symbool droeg. Het deed me denken aan de symbolen die we uit het Maya tijdperk kennen.
Was dit mijn eigen fundament? Was ik met deze bouwstenen de blauwdruk van mijn huidige leven aan het opzetten? Of was dit een energetisch fundament voor iets anders....?

 

 

 

Back to Top